Damlaya damlaya göl olur uzun hikaye

Ali, küçük yaşlarda bile tasarrufun önemini kavrayan bir çocuktu. Parası olmadığında bile harcamalarını azaltıyor, her kuruşunu dikkatlice biriktiriyordu. Zamanla biriken parası, ona hayalindeki bisikleti alma fırsatını sunacak bir hazineye dönüşmüştü. Bu süreçte öğrendiği dersler, yalnızca paranın değil, azmin ve sabrın da değerli olduğunu göstermişti.

Damlaya damlaya göl olur atasözünü anlatan uzun bir hikaye:

Ali, tutumlu bir çocuktu. Parasını çok dikkatli harcardı ve harçlığının büyük bir kısmını kumbarasına atardı. 

Günler geçti, Ali'nin kumbarası her geçen gün biraz daha ağırlaştı. O ağırlaştıkça, Ali'nin sevinci ve heyecanı da artıyordu çünkü biriktirdiği parasıyla bisiklet almayı düşünüyordu. 

Yılsonu geldi. Ali karnesini aldı ve sınıfını geçti. Anne ve babası çok sevindiler ve ona her zamankinden daha çok harçlık verdiler. 

Ali, parayı alır almaz hemen kumbarasına koştu. Ne kadar uğraştıysa da paraları kumbaraya sokamadı çünkü kumbara ağzına kadar dolmuştu. 

Ali, annesi ve babasını çağırdı. Annesi, "Kumbaran dolmuş, açmalıyız" dedi. Biraz uğraştıktan sonra kumbarayı açtılar ve içinden madeni ve kağıt bir sürü para çıktı. 

Babası Ali'ye, "Aferin oğlum, bu davranışın çok hoşumuza gitti" dedi. Sonra ekledi, "Atalarımız, 'Damlaya damlaya göl olur' diye boşuna dememişler. Bunu şimdi daha iyi anladın sanırım". 

Babası, Ali'nin parasına biraz daha para ekledi ve ona güzel bir bisiklet aldılar. Ali, bisikletiyle doya doya gezdi ve kumbarasına para atmayı hiç unutmadı.