Aydınlanma nedir ve ne zaman ortaya çıktı?

Aydınlanma, 17. ve 18. yüzyıllarda Avrupa'da filizlenen bir düşünsel dönüşüm olarak öne çıkmaktadır. Bu dönem, insan aklının ön planda tutulduğu, bilimsel ve felsefi düşüncelerin geliştiği bir zaman dilimidir. Rasyonalizm ve deneycilik gibi temel ilkelerle şekillenen Aydınlanma, bireylerin özgürlüğü, mutluluğu ve toplumda dinin rolü gibi kavramlara yeni bir bakış açısı kazandırmıştır. Bu süreç, insanlığın düşünce yapısını köklü bir şekilde değiştirmiş ve modern dünyayı şekillendiren temellerin atılmasına yardımcı olmuştur.

Aydınlanma, temel bir düşünce akımıdır. 

Aydınlanma, Rönesans ve Reform hareketlerinin etkisiyle gelişmiştir. Aydınlanmanın ilk temsilcileri olarak genellikle René Descartes ve Gottfried Wilhelm Leibniz kabul edilir. 

Bazı temel ilkeleri şunlardır:

• Rasyonalizm (Akılcılık). Aydınlanmacılara göre insan yaşamında akıl çok önemliydi.
• Amprisme (Deneycilik). Aydınlanmacılar, akılcılığın yanında deneyciliğin de önemli olduğunu söylemişlerdir.
• Mutluluk. Aydınlanmacılara göre insanın mutluluğu, öbür dünyaya yönelik bir çaba değil, bu dünyadaki yaşamıyla ilgiliydi.
• Bilim ve doğa. Aydınlanmacılar, bilim ve doğaya çok önem veriyorlardı.
• Dinsel görüş. Aydınlanmacılara göre özgür bir devlette din özgürlüğü olmalı, devlet, din işlerine karışmamalıydı.

1. ve 18. yüzyıllarda Tanrı, akıl, doğa ve insan kavramlarının yeni bir bileşime ulaşmasıyla ortaya çıkmıştır. Aydınlanma düşüncesinin temeli akıldır. Aydınlanma düşünürleri, her şeyin akıl yoluyla kavranabileceğini düşünmüşlerdir.